Zasiedzenie, czyli jak możesz nabyć nieruchomość na własność

Zasiedzenie to jeden z nieodpłatnych i legalnych sposobów nabycia własności połączony z utratą prawa przez dotychczasowego właściciela. Przedmiotem zasiedzenia może być każda nieruchomość (np.: działka) bez względu na osobę właściciela i rodzaj nieruchomości. Można również zasiedzieć rzeczy ruchome (np.: samochód), niektóre służebności gruntowe (np.: służebność drogi koniecznej), a także prawo użytkowania wieczystego.
 
Celem tej instytucji prawnej jest eliminacja długotrwałej rozbieżności między faktycznym wykonywaniem prawa własności, a formalnym stanem prawnym. Jest to, więc utrata własności ze stratą dla dotychczasowego właściciela, jednak na skutek jego zaniedbań, gdyż tolerował cudze posiadanie. W praktyce może do niego dojść, gdy formalny właściciel nie interesuje się rzeczą, zaginął lub nie wiadomo kto nim jest, a osoba która korzysta z rzeczy traktuje ją jak swoją własność.
Przedstawiona poniżej sytuacja pozwoli zobrazować, o co chodzi:
 
Pan Kowalski zawarł umowę sprzedaży z Panem Nowakiem, w wyniku której zakupił nieruchomość. Panowie nie sporządzili jednak umowy w formie aktu notarialnego, a jedynie na piśmie. Taka umowa nie przenosi więc własności tejże nieruchomości na Pana Kowalskiego, ze względu na brak odpowiedniej formy, właścicielem jest nadal Pan Nowak. Pan Kowalski jednak zachowuje się jak właściciel, wybudował dom i zagospodarował nieruchomość. W aspekcie prawnym jest jedynie posiadaczem samoistnym tej nieruchomości i wraz z upływem czasu może dążyć do zasiedzenia (nabycia własności).
 
Tak jak można zauważyć, aby skutecznie zasiedzieć daną rzecz, trzeba spełnić pewne warunki przewidziane przez prawo. Po ich spełnieniu dochodzi do „automatycznego” zasiedzenia, jednak należy złożyć odpowiedni wniosek, aby Sąd stwierdził, że rzeczywiście doszło do skutecznego zasiedzenia.
 
Tymi warunkami są:
 
upływ czasu, jednak okres ten różni się zależności od dobrej i złej woli osoby dążącej do zasiedzenia. Dobra wiara polega na usprawiedliwionym w danych okolicznościach przekonaniu posiadacza, że przysługuje mu prawo własności. Natomiast zła wiara, na braku takiego przekonania.
Należy wspomnieć, że Sądy bardzo ostrożnie podchodzą do tematu dobrej wiary.
Dla nieruchomości, w przypadku dobrej wiary okres ten wynosi 20 lat, natomiast w przypadku złej wiary 30 lat. Natomiast rzeczy ruchome, można zasiedzieć jedynie w dobrej wierze, a okres na to potrzebny wynosi 3 lata.
 
posiadanie samoistne, czyli takie posiadanie, jakby daną rzeczą władał właściciel i wykonywał swoje obowiązki co do nieruchomości (np.: dba o nią, ubezpiecza, płaci podatek od nieruchomości, buduje na niej budynki).
Nie zasiedzi, więc skutecznie użytkownik, najemca, dzierżyciel itd, gdyż nie będą posiadaczami samoistnymi, a jedynie posiadaczami zależnymi, gdyż zależą od właściciela.
Warto skutecznie rozróżniać te dwa typy posiadania, gdyż ma to kluczowe znaczenie w sprawie o zasiedzenie.
 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *